Geschiedenis van het Gemengd Koor Cantiqua uit Tilburg

De naam Gemengd Koor Cantiqua bestaat nog maar kort (begin 2002). Het koor daarentegen al 80 jaar. Begin november 1922 werd het opgericht als Lovens Zangkoor. Toen nog bestaand uit louter mannen. Door toewijding van pastoor Mannaerts (de bouwpastoor van de voormalige kerk van parochie Loven) en dankzij inspanningen van de eerste dirigent Pierre Baars, groeide het jonge koor zienderogen. Baars werkte hard aan het mannenkoor-repertoire, waarvan veel tot op de dag van vandaag heeft stand gehouden. Van de componisten Perosi, Heydt, Nieland en Refice wordt de muziek nog immers altijd uitgevoerd.

Baars stichtte ook een jongenskoor. Enkele van de huidige koorleden zijn bij dit jongenskoor als zanger begonnen. Voor dames was in het koor toen nog geen plaats. Wel werden nu en dan samen met een dameskoor ‘bonte avonden’ georganiseerd. Maar dit dameskoor trad toen niet in de kerk op.

Na ruim 30 jaar dirigentschap, nam Pierre Baars in 1953 door persoonlijke omstandigheden gedwongen, afscheid. De honneurs werden tijdelijk waargenomen door Dhr. Wagenmakers. Ondertussen zocht men naar een permanente opvolger voor Baars. Deze werd gevonden in de persoon van Toon Voskuylen. Maar zijn leiding van het koor bleek toch maar van korte duur. In 1956 vertrok hij weer en werden de repetities door pastoor Mannaerts zelf geleid. Gelukkig dat Harrie Hoppenbrouwers zich al snel bereid verklaarde het stokje over te nemen. Het koor won onder zijn leiding aan kwaliteit, dankzij rust, orde en discipline. Het jongenskoor, dat enkele jaren tevoren was verdwenen, werd onder zijn bewind weer opgericht. Bovendien kwam de eerste serieuze samenwerking met een dameskoor tot stand met de uitvoering van een cantate van Elbert Franssen. Ook van de kwaliteiten van Harrie Hoppenbrouwers heeft het koor niet lang mogen profiteren, want op 7 juli 1960 overleed hij. Hij had in zijn periode echter wel een assistent binnen het koor benoemd. En het was dan ook logisch dat die de rol van dirigent over zou nemen. Het was Henk van Doorn. Henk is tot september 2004, dus ruim 44 jaar, ononderbroken de vaste dirigent van het koor geweest. Door zijn vakmanschap, bevlogenheid en persoonlijke betrokkenheid groeide het koor verder in kwaliteit. Vele indrukwekkende concerten werden onder zijn leiding verzorgd. Om gezondheidsredenen nam Henk tijdens een concert op zondag 30 januari 2005 in de Petrus Donderskerk afscheid van het koor. De dirigeerstok werd overgedragen aan Arjan van Baest. Op 16 augustus 2005 overleed Henk op 66-jarige leeftijd.

Het kerkorgel werd in deze periode achtereenvolgens bespeeld door Marinus van Berkel, Guus Schollaert, Louis Bergmans. Ook Ad Strijbosch was jarenlang de vaste organist. Zijn kwaliteiten als improvisator en vooral registrator van zijn orgelpartijen waren zeer bijzonder. Ook zijn invloed op de repertoirekeuze was van belang voor de klassieke richting die het koor met de komst van Henk van Doorn als dirigent op ging.

Henk van Doorn zette zich van meet af aan, aan de uitbreiding van het repertoire. De nieuwe pastoor Van Stokkum, die vanaf 1965 voorzitter van het koor was, durfde het aan om met een dameskoor in zee te gaan. De samenwerking werd steeds hechter. Het jongenskoor veranderde vanaf 1965 in een kinderkoor, doordat het werd uitgebreid met enkele meisjes. Tot 1971 bestond het dameskoor als afzonderlijke eenheid. Maar in dat jaar leidde de samenwerking ertoe dat beide koren samengingen. Ook het kinderkoor werd toegevoegd en het Gemengd Zangkoor Loven was daarmee een feit. Het aantal leden kwam meteen op 120.

In 1972 bestond het koor 50 jaar en het idee werd geboren om een langspeelplaat op te nemen. Dit idee leidde in 1973 tot de opname van de Missa Solemnis van W.A. Mozart en enkele stukken uit het vaste repertoire van het koor. In dezelfde periode werd ook het kerkorgel, daterend uit 1948, gerestaureerd. Het benodigde bedrag van f 15.000 werd door een inzamelingsactie van de koorleden onder de parochianen bijeengebracht. De feestelijke ingebruikneming was op 19 november 1972 met de uitvoering van de Missa Brevis van Z. Kodaly.

Feest in de ene parochie, maar treurnis in buurparochie Den Besterd. In 1972 sloot de parochiekerk aldaar haar deuren, werd gesloopt en een kerkkoor werd werkeloos. Een aantal koorleden waagde de overstap naar Loven; feitelijk vond een fusie plaats. Vrij kort daarna, in 1973, vond het eerste grote concert plaats, waarmee het Gemengd Koor in de loop der jaren zijn reputatie zou vestigen met kwalitatief hoogwaardige uitvoeringen. Het werd het Requiem van G. Fauré. Toen nog niet in de Stadsschouwburg maar gewoon in de parochiekerk van Loven. De ervaringen waren goed en er werd meteen besloten tot een volgend groot concert: de Krönungsmesse van W.A. Mozart en het Gloria van A. Vivaldi werden in 1975 met veel succes uitgevoerd. In hetzelfde jaar overleed Ad Strijbosch, vaste organist tot dan toe. In Henk de Croon werd een waardig opvolger gevonden. Tot de dag van vandaag is Henk de vaste piano- en orgelbegeleider van het koor.

Begin jaren ’70 liep het aantal kinderen sterk terug bij het koor. Uiteindelijk verdween het kinderkoor.

De voorbereidingen voor het concert van 1977 waren inmiddels gestart: De Profundis van De Lalande en voor de 2^e keer het Requiem van Fauré. Plaats van handeling werd de kerk van Koningshoeven. De begeleiding was in professionele handen van Het Brabants Orkest en beroepssolisten. Opnieuw was de pers lovend.

1979 werd het jaar van Beethoven’s Mis in C en het Magnificat van C.Ph.E. Bach. Met name dit laatste werk, met een bijzonder lastige slotfuga deed enkele leden besluiten uit frustratie voor het koor te bedanken. De uitvoering was desondanks weer van het bekende hoge niveau, met een inbreng van eigen tenorsolist Ben van Bladel.

Kort hierna werd besloten tot een tweede naamswijziging: Gemengd Zangkoor Loven Besterd.

Ter gelegenheid van het 60-jarig bestaan werden de dames op nieuwe kleding verrast. De belangrijkste jubileumactiviteiten waren verder: de opname van een kerstelpee op 19 en 20 maart 1981, een meerdaagse koorreis naar Echternach in Luxemburg en de uitvoering van het schitterende oratorium Elias van F. Mendelssohn in de Tilburgse stadsschouwburg op 11 februari 1982. De kerstelpee die werd opgenomen, bevat de Messe de Minuit  van M.A. Charpentier en een aantal kerstliederen. Iedereen was zeer voldaan over het resultaat.

Tijdens de reis naar Echternach werd een bezoek gebracht aan het graf van de H. Willibrord, de patroonheilige van de kerk van Loven. Verder vond een openluchtconcert plaats in Berdorf.

Wordt vervolgd